آزادی اندیشه با ریش و پشم نمیشه ...



در اوایل انقلاب این شعار برای کسانی که تازه روی کار آمده بودن و ریش داشتند ساخته شد ... ولی تا الانم هم همچنان برخی در تاریکی تفکرات خویش گمراهند ... آزادی زمانی معنا دارد که هم با ریش و هم بی ریش بتوانند سخن بگویند ... وگرنه نه آزادی به معنای واقعی وجود خواهد داشت نه اندنیشه ای شکل خواهد گرفت ...

پ.ن : از زمان ورود من به دنیایه مجازی و ارتباط گرفتن با کسانی که نمیشود در دنیای واقعی با اینها حتی صحبت کرد ( چون بنظر آنان امثال بنده بسیار عقب افتاده از زمان مبیاشیم ) به این نتیجه رسیده ام که اینان همانند کسانی هستند که معتقد اند آزادی اندیشه با ریش و پشم نمیشه ...

اما باید عارض شوم که برادر بزرگوار توسعه و آزادی زمانی در یک کشور خواهد توانست ریشه بگیرد که کسی به خود اجازه ندهد از ظاهر کسی به تحلیل اندیشه اون شخص بپردازه ...